Dostępne zagadnienia z Diagnostyki potrzeb kulturowych

Postmodernizm opisuje wyłonienie się nowego porządku społecznego, w którym znaczenie i władza mass mediów są tak wielkie, że nadają inny kształt innym formom i stosunkom społecznym a nawet rządzą nimi.

Postmodernizm:

• liberalny – przyjmuje się, że media sa odbiciem rzeczywistości

• radykalny – to zwierciadło, którymi są mass media zniekształca tę rzeczywistość, w jakis sposób ją kreuje.

Media w pewien sposób determinują to, co myślimy o świecie. Ma to wpływ na załamanie się różnicy między kulturą a społeczeństwem. Zapominamy o sensie sprawy. Obrazy dominują nad narracją. Styl i wygląd zewnętrzny jest ważniejszy niż treść. Nie zwraca się też uwagi na użyteczność.

Zaciera się różnica między sztuką a kulturą popularną. Sztuka staje się eklektyczna (zbitek tego wszystkiego co jest). Trudno odróżnić co jest sztuką, a co nią nie jest.

Schyłek metanarracji - zanik rozumienia historii jako stałej (w religii, nauce, sztuce); nie ma jasnej ciągłości zdarzeń.

Doszło do dezintegracji społecznej w stosunkach społecznych. Nie ma ciągłości. Coraz trudniej jest się organizować własne życie, np. ludzie odchodzą od religii. Zauważalną zmianą jest upadek narracji, która zakładała długie życie, monogamiczne małżeństwo i związki.

We współczesnej sztuce i kulturze doszło do zmian:

• w architekturze – odrzuca się naukowe zasady

• w kinie – efekt jest ważniejszy niż portret bohatera, narracja, społeczny kontekst

• w reklamie – mało mówi się o produkcie, ale jest parodia

• w muzyce pop – nie jest swoista sztuką, jest mieszanką, już nic nowego się w niej nie dzieje.