Konsumpcja jako zjawisko życia codziennego

Proces konsumpcji – pracujemy po to, aby otrzymać wynagrodzenie.

Socjologowie mówią o zatraceniu tożsamości. Praca jest twórcza, jeśli przynosi korzyści (materialne). Ludzie odnajdują duszę w przedmiotach, w dobrach materialnych. Mają przekonanie, że to jest dla nich dobre. Konsumpcja staje się momentem, w którym ludzie zaczynają się spełniać. Konsumpcja napędza rynek. Powoduje, że ludzie muszą mieć coraz więcej i więcej. Ludzie wyróżniają się tym co mają, noszą, jakie mają mieszkanie. To tożsamość na pokaz.


W kulturach fanów rółnież mówi się o procesie konsumpcji. Idzie za tym większa produkcja, która będzie promować taki styl:

  • nawiedzone jednostki

  • rozhisteryzowany tłum


Nabywanie towarów staje się stałym elementem w kulturzee popularnej. Ludzie mają potrzebę ich nabywania. To wzajemne napędzanie rynku.

P. Willis (1990 r.) „Ludzie wnoszą swe tożsamości do miejsc handlu i konsumpcji i są przez te miejsca kształtowani. Na spotkanie z handlem przenoszą doświadczenia, uczucia, status społeczny. Wywierają twórczą presję symboliczną na stosunki społeczne”.

Powiązane kategorie

» Diagnostyka potrzeb kulturowych

Komentarze

  • Jeszcze nie ma komentarzy.

Aby dodać komentarz, zaloguj się.
Jeżeli nie masz jeszcze swojego konta, utwórz je w kilka sekund.

Diagnostyka potrzeb kulturowych

Kultura (z łac. colere = "uprawa, dbać, pielęgnować, kształcenie") – termin wieloznaczny, pochodzący początkowo od łac. cultus agri ("uprawa ziemi"), interpretowany w różny sposób przez przedstawicieli różnych nauk. Kulturę można określić jako ogół wytworów ludzi, zarówno materialnych, jak i niematerialnych: duchowych, symbolicznych (takich jak wzory myślenia i zachowania). źródło Wikipedia
» Strona główna: Diagnostyka potrzeb kulturowych

Szukaj

Subskrypcja

Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!

Wpisz adres E-mail: