Dostępne zagadnienia z Diagnostyki potrzeb kulturowych

Diagnoza - to ustalenie aktualnego stanu rzeczy lub zjawiska społecznego, aby dojść przyczyny tego stanu rzeczy.

 

 

Cechy badania diagnostycznego:

• opis stanu rzeczy lub zjawiska

• wyjaśnienie przyczyn i warunków istniejącego stanu rzeczy

• prognoza, przewidywanie zmian

• zalecany kierunek zmian.

Aby przeprowadzić badanie diagnostyczne należy zadać pytania:

• Jaki jest aktualny stan danego zjawiska?

• Dlaczego jest taki stan rzeczy?

• Jaki będzie przypuszczalny rezultat końcowy?

• Co zrobić, aby interesujące nas zjawisko było zgodne z naszymi oczekiwaniami?

Diagnoza może mieć charakter:

• Statyczny – badanie w konkretnym momencie czasowym
• Dynamiczny – badanie powtarzamy na tej samej grupie, w danym przedziale czasowym

Badania przeprowadza się na grupie osób - próbie reprezentatywnej – to część populacji, musi odzwierciedlać społeczeństwo, to miniatura grupy społecznej.

Próba:

• celowa - wiemy z kim chcemy mieć do czynienia,
• losowa – co się trafi, respondenci są przypadkowi

W badaniach diagnostycznych należy zastosować szereg typów pytań:

• pytanie wprowadzające

• pytanie o opinię np. Jakie jest twoje zdanie ?

• pytanie o fakty np. Który z wymienionych pisarzy jest twoim ulubionym?

• pytanie o wiedzę np. Czy Dostojewski to pisarz ?

• pytanie o źródło informacji np. Skąd czerpiesz informacje o sporcie?

• pytanie o motywy np. Co zadecydowało o tym, że zainteresowałeś się śpiewem?

• pytanie o sugestie np. Jakie wystawy chętnie byś zobaczył w galerii, w twoim mieście?

Pytania mogą być:

• zamknięte (do wyboru, odpowiedzi podane)

• otwarte (należy samemu wpisać odpowiedz)

• półotwarte (a, b, c i inne)

Badania przez:

 

• ankietę

   

• wywiad – przeprowadzamy rozmowę z osobą:

  • ustrukturalizowany - zadajemy wszystkim te same pytania
  • nieustrukturalizowany – luźna rozmowa, powoduje bliższy kontakt z osobą, tworzy więź

• obserwacja:

  • uczestnicząca
  • nieuczestnicząca – opisujemy to, co zarejestrowały nasze zmysły